Overgang en urineverlies

U bevindt zich hier: Overgang | Menopauze Ľ Overgangsklachten Ľ Urineverlies

Urineverlies tijdens de overgang

Urineverlies, een branderig gevoel, blaasontstekingen: wat is er tegen te doen?

Ongeveer de helft van alle vrouwen tussen de 40 en 75 jaar kan met de volgende plasproblemen te maken krijgen:

  • urine verlies bij inspanning
  • urine verlies door aandrang
  • urine verlies door een combinatie van beide

Vrouwen vinden onwillekeurig , dus niet te beheersen, urineverlies ťťn van de meest gen‚nte klachten. Op de leeftijd van 40 tot 60 jaar is er meestal sprake van onwillekeurig urineverlies door een inspanning (inspanningsincontinentie of stressincontinentie). Op het moment dat een vrouw moet lachen, of moet hoesten of wat tilt treedt er urineverlies op. Door deze actie is er een drukverhoging in de buik en de afsluiting van het plaskanaaltje door de bekkenbodemspier is dan onvoldoende om de urine in de blaas te houden. In een rust situatie is dat nog wel mogelijk. Vooral langdurige bevallingen kunnen later en oorzakelijke factor zijn bij het ontstaan van verslapte bekkenbodemspieren. Vrouwen die geen kinderen via de natuurlijke weg of in het geheel geen kinderen hebben gekregen, kunnen deze vorm van urineverlies ook krijgen.

De behandeling bestaat uit fysiotherapie van de bekkenbodemspieren. Bij onvoldoende succes wordt meestal een operatie uitgevoerd. Vrouwen boven de 60 jaar hebben vooral last van onwillekeurig urineverlies door een plotselinge of soms constante aandrang om te gaan plassen (aandrang incontinentie), soms wel meer dan 20 keer per dag.

Wanneer een vrouw een heftige aandrang voelt om te plassen, moet ze direct naar een toilet, want anders gaat het fout, is er urineverlies. Het is een onderdeel van wat wordt genoemd een 'overactieve blaas', waarbij naast de aandrang en het urineverlies ook nachtelijk urineverlies hoort. De oorzaak is een verandering in de prikkel overdracht van de vulling van de blaas naar de hersenen, waardoor onwillekeurige samentrekkingen van de blaasspier ontstaan. Door zo'n onwillekeurige samentrekking van de blaasspier wordt de urine uit de blaas geperst. De behandeling bestaat uit blaastrainingen onder leiding van een vrouwelike fysiotherapeut, eventueel wordt gebruik gemaakt van electrostimulatie om abnormale blaas prikkels af te remmen.Er medicijnen die eveneens als doel hebben de prikkelbaarheid van de blaas af te remmen.

Een combinatie van beide vormen van onwillekeurig urineverlies komt ook voor. Met de behandeling van aandrang incontinentie wordt meestal begonnen.

Voor meer informatie over urine-incontinentie kunt u terecht op onze zusterwebsite over incontinentie.

Branderig gevoel bij het plassen

Door het wegvallen van de vrouwelijke (oestrogene) hormonen na de overgang wordt het slijmvlies van het plaskanaaltje dunner. Daardoor kan een branderig gevoel bij het plassen ontstaan. Het wat dikker maken van het slijmvlies door een zwak werkend hormoon kan de klachten verhelpen.

Blaasontstekingen

Het plaskanaaltje van een vrouw is 2,3 cm lang, maar dat is voldoende om er voor te zorgen dat bacteriŽn niet in de blaas komen. Wanneer de hormonen wegvallen dan wordt het slijmvlies van het plaskanaaltje dunner en neemt de spierspanning af, waardoor het voor bacteriŽn gemakkelijker is om in de blaas te komen en een blaasontsteking te veroorzaken. De infectie moet behandeld worden. Vrouwen die vaak een blaasinfectie krijgen wordt geadviseerd een zwak werkend hormoon te gebruiken om het slijmvlies wat dikker te maken.

Lees verder over het stellen van de diagnose overgang.


(Advertentie)



(advertenties)